VI Romería das Letras Galegas

VI Romería das Letras Galegas en Villa Florentina. 

Ás doce da mañá abrirase a FWFF para iniciar os actos de conmemoración do Día das Letras Galegas que, neste ano, está dedicado á figura de Valentín Paz-Andrade. Comezaremos cun conto para os nenos e a apertura do Mercadillo de Primavera da FWFF.

Ás 12.30 inauguraremos unha Exposición de Cestería de Ángela Ernestina González e a continuación, como en anos anteriores, subiremos ata o Monolito do Bosque Animado onde se facerá unha ofrenda floral e unha lembranza de Paz-Andrade.

Ás 14.30 estaremos de novo en Villa Florentina para o xantar (todos aqueles que así o desexen poderán traer a súa cesta para disfrutar deste día nos xardíns da FWFF).

Ás 16.00 haberá xogos para nenos e ás 17.30, como é adoito, terá lugar un campeonato de croquet.

A continuación actuará Raúl Galego, o Gaiteiro Nubeiro e pechará o acto o Coro da FWFF, Arumes da Fraga, ás 19.00h.

¿Es eso una fiesta?

«El Primero de Mayo nadie hizo nada.»

Wenceslao Fernández Flórez. Mayo 1932.

Digamos de una vez que la Fiesta del Trabajo (ni trabajo, ni fiesta) tal como se viene celebrando no es más que una molesta travesura infantil, tan divertida como puede resultar meterle a uno un dedo por un ojo.

Puesto que no hay más remedio que trabajar, es muy recomendable, seguramente, que los hombres exaltemos el trabajo como una virtud, que lo glorifiquemos, que lo revistamos de obligatoriedad desde el Sinaí de la Constitución. pero con un poco de buen sentido.

Hubo un tiempo en el que las características que aún se conservan en esa Fiesta tenían una razón de ser, por su propio fortalecimiento, cuando estaban supeditadas a gobernantes de otro credo, cuando necesitaban exigir más que razonar, la suspensión del trabajo -cuanto más amplia más eficaz e imponente- era una demostración de la fuerza con que contaban, ahora han cambiado mucho los tiempos y no estaría mal que cambiase también ese carácter. Como hoy se practica es antipática e inútil. Si la Fiesta del Trabajo ha de consistir en que haya un día en el año en que la vida sea más difícil que nunca, en el que haya que encerrarse en la casa o reventarse recorriendo a pie las enormes distancias de las grandes ciudades; en el que no se pueda asistir a ninguna distracción, ni comer, ni encontrar auxilio para llevar al hotel nuestras maletas de viajeros; un día en el que, si estamos enfermos, no podemos contar con la asistencia del doctor (¿no es esta una insensatez delictiva?); una jornada entera de molestias y de tedio en la que unos cuantos jovencitos son los únicos que hallan el pequeñito encanto de cantar el alirón y saltar, cogidos del brazo, en medio de las calles sin coches; una jornada en la que el placer de comer en familia bajo los árboles de la Casa de Campo, y aún el de arrancar las ramas de esos árboles, se ve amargado por el fatigoso regreso con el pasado cesto debajo del brazo y los chiquillos a remolque, fatigados, soñolientos, llorones… Si es eso -y  aun es peor que eso-, no vale la pena.

Ideemos algo más alegre, algo que eleve la idea del trabajo y que demuestre de algún modo los bienes que pueden derivarse de él. Que ese día todos tengamos que hacer algo gratuitamente en servicio de un fin social. Hacer al trabajo una ofrenda del trabajo. Ofrecer un optimista sacrificio en bien de una necesidad colectiva. Si en vez de arrastrar los pies cansados por la ciudad entristecida hubiésemos trabajado, todos y cada uno, dos horas nada más para ofrecer el importe de nuestra labor a los que llaman desesperadamente a todas las puertas sin encontrar empleo a su actividad ni pan para la boca de sus hijos, ¿no habríamos hecho algo noble, alegre y honroso?

¿No sería más útil que esa tiranía de la incomodidad y del ocio estúpido a que se nos somete? Y si no se quiere sentimentalizar, búsquese, al menos, otra manifestación de mejor gusto. El buey tendido al sol, con la barriga llena de moscas, no puede ser ni por un solo día un ideal humano.

Mayo, 1932.

Ano 2005. FWFF.

Hoxe foise un amigo, o noso amigo e Presidente da Fundación Wenceslao Fernández Flórez, da Fundación Isla Couto, de Galaxia e membro da Real Academia Galega, Medalla de Xoán XXIII e distinguido home da nosa Cultura Galega.

Sempre amosaba un sorriso, ata nos derradeiros instantes, acompañado da súa inseparable Angustias, da súa valedora e compañeira de correrías dos seus días. Grazas, Angustias, no seu nome, porque estou seguro de que Xaime, desde o Alén, te protexerá.

Cando Angustias me chamou eu estaba no curuto do Monte Santa Tegra acompañando a Antonio Luis Fernández Flórez nunha pequena excursión polo Sur de Galicia. Suspendimos ao momento, pois a forza de Deus é superior á dos homes.

Angustias estaba obnubilada, inqueda, houbo que tranquilizala. De seguida chamei ao seu amigo, X. Martinez Cobas, quen ao momento non respondeu. Logo devolveume a chamada. El estaba máis perto e inmediatamente foi para o Hospital de Fátima a encargarse dos trámites.

Eu sigo facendo chamadas. Algunha xente non responde, pero outros si, como Xosé Luis Méndez Ferrín, a quen collo de sorpresa e xa se encarga da comunicación na Real Academia Galega. De camiño a Vigo recibo as chamadas feitas. A xente vaise enterando, pois a nova corre como a pólvora.

O amigo Xaime morreu.

Tamén llo conto ao meu can ao chegar á casa… Xa non volveredes xogar… Que inxusto… Moita xente debería ser inmortal, pero o corpo agótase e Deus lévao ao seu carón. Ao chegar daralle saúdos a Del Riego, aínda que seguro que se poñen a rifar e, ao non estar eu no medio, a cousa pode ser endiañada… A ver se Casares ou Wenceslao lles devolven a paz… Tamén Paz Andrade andará por alí atareado co tema de programa do ano na Real Academia Galega. Tamén terá a Doña Concepción Arenal cerca e a Cesáreo González ou a García Barbón… Son moitos os coñecidos e teñen moito de que falar. Xaime non leva presa… e eles tampouco a teñen…

O seu sorriso, o seu saludo: ¡Ola amigo…! ¿Qué tal a Fundación WFF? Ben Xaime, ti xa xabes que alí aquelo funciona ata sen cartos con aquelas rapazas amigas túas. Por certo, que a noviña vai ler a Tese sobre Wenceslao o venres 27… Asinte coa cabeza e véñenselle unhas bágoas.

Esa era a vida reducida de Xaime, coa alegría de Angustias incitándoo a cantar o himno da República e outros cantos populares aos que el seguía a letra sen equívoco. ¡Aló se foi o primeiro español que declarou a Republica en España no colexio sendo novo e á chegada do Bispo!

Un home dos poucos, coas ideas claras sobre Galicia como tarefa.

Unha fonda aperta, querido Xaime, e dá saúdos a Wenceslao cando chegues.

Antón Montero

Aniversario FWFF, ano 2005.

 

Conferencia

Estimados amigos,

O próximo sábado, día 28 de abril, terá lugar unha conferencia na FWFF a cargo do Profesor D. José Montero Padilla. O título: «Emilia Pardo Bazán: apuntes para un retrato desde la admiración».

Será ás sete da tarde.

Florestán del Palier

«De las novelas de caballería me interesa no tanto lo desaforado y maravilloso como el espíritu de justicia que vibra en todos sus capítulos. Eso de que un hombre vaya por el mundo sin más auxilio que el de sus fuerzas enderezando entuertos y desfaciendo agravios, es sublime. El sentimiento de la justicia est tan fuerte en mí, que me obsesiona. Hubiese querido ser eso nada más: un hombre que va por el mundo castigando al malo.»

Las aventuras del caballero Florestán del Palier, de WFF.

Maratón de Lectura FWFF (21/04/12).

Sábado 7 e Domingo 8

O próximo sábado, día 7 de abril, terá lugar en Villa Florentina unha charla-tertulia sobre a obra de Uxío Carré Aldado Influencias de la Literatura Gallega en la Castellana, sacada da Biblioteca de Wenceslao en Cecebre. Será ás 19.00h.

Doutra banda, o domingo día 8 estará dedicado ao entrenamento de croquet, a partir das seis da tarde.

AVISO NOVO HORARIO

Estimados amigos,

Gustaríanos comunicarlles que a partir de agora a Fundación W. Fernández Flórez abrirá a Casa-Museo tan só os fines de semana, mantendo os sábados, domingos e festivos a súa actividade cotiá.

En relación coas visitas organizadas por grupos, tanto escolares como doutra índole, poñemos á súa disposición os seguintes teléfonos a través dos que se poderán poñer en contacto con nós para organizar visitas fóra do horario de apertura, pois en función das súas necesidades a FWFF abriralles as súas portas durante a semana. Os teléfonos son: 620 279 751 – 620 068 491 e 981 676 052. Tamén poden contactar a través deste medio, do noso correo fundawenceslaoff@gmail.com ou do noso blog http://wenceslaofernandezflorez.org/WFF.

Desculpen as molestias!

Moitas gracias.